Najlepsze seriale lat 70. wciąż inspirują współczesnych filmowców swoimi unikalnymi pomysłami narracyjnymi Choć brak w nich dotyku współczesnej technologii, spektakularnych efektów specjalnych, produkcje te w mojej ocenie mimo wszystko przetrwały próbę czasu. Jako dowód na potwierdzenie tej tezy, poniżej przedstawiam kilka z nich.

Hotel zacisze

• 

Kultowy brytyjski sitcom, którego produkcją, reżyserią i scenariuszem zajął się członek legendarnej grupy Monty Pythona, John Cleese. Spodziewać więc się można abstrakcyjnego humoru, całkiem w stylu Latającego Cyrku  i niespodziewanych zwrotów akcji.

Serial przenosi nas do hotelu Basila Fawlty’a – trzeba przyznać, właściciela dosyć snobistycznego i nieco nawet złośliwego – w którym ten zmagać musi się z niechęcią do swoich własnych klientów… A wszystko to w atmosferze humoru bardzo brytyjskiego.

M.A.S.H.

M.A.S.H. to niekonwencjonalna opowieść wojenna, której akcja toczy się w szpitalu polowym armii amerykańskiej w czasach konfliktu na półwyspie koreańskim. Nie jest to jednak serial wpisujący się w kanony dramatów piekła na ziemi, jak większość historii wojennych, a raczej groteski à la Paragraf 22. Bohaterami produkcji są oficerowie – lekarze, którzy jakby nie zauważają – albo nie przyjmują do wiadomości – że wokół nich toczy się wojna.

Warto przy tym wspomnieć, że serial ten został nakręcony jako kontynuacja dobrze przyjętego filmu Roberta Altmana o tym samym tytule.

Ja, Klaudiusz

• 

Historia cesarza Klaudiusza Augusta, o kalekim jąkale dochodzącym do władzy jako Boski Cezar, bardziej według romantycznej wizji ze słynnej powieści Roberta Gravesa, niż  ściśle na podstawie świadectw historycznych. Opowieść o spiskach dworu cesarskiego, rządzy władzy i przypadku.

Choć widoczny w nim jest brak wielkich wydatków scenograficznych, spektakularnych zdjęć czy efektów specjalnych, serial ten przyciąga przede wszystkim wspaniałymi kreacjami aktorskimi (w szczególności Siân Phillips jako Liwia), świetnymi dialogami i dbałością o realia historyczne. Niewątpliwie jedna z najlepszych produkcji podejmujących temat  żywotów cezarów.

Sceny z życia małżeńskiego

Sceny z życia małżeńskiego to intelektualne studium małżeństwa z perspektywy introspektywnej. Próżno w tym serialu szukać klasycznego ciągu narracyjnego, z fabułą powoli przesuwającą się od wątku, przez wątek, aż po konkluzję. Raczej, można powiedzieć, akcją właściwą obrazu są same odczucia bohaterów, ich dialogi – to, jak siebie widzą, jak rozumieją swoje związki, czym jest dla nich instytucja małżeństwa w kontekście swoich doświadczeń.

Dzieło to – jednego z zresztą z najbardziej wpływowych reżyserów w historii kina, Ingmara Bergmana –  nie jest dla każdego. Popularność serialu jednak zaowocowała tym, że doczekał się on i swojej filmowej wersji.

Domek na prerii

• 

Akcja serialu, opartego zresztą na powieściach Laury Ingalls Wilder, rozgrywa się pod koniec XIX wieku w USA. Opowiada o losach rodziny postanawiającej osiąść w miasteczku Walnut Grove, od zera budującej swoją przyszłość.

Przez prawie 10 lat nadawania tego serialu, bohaterowie przechodzili przez dziesiątki dramatów, sukcesów, niepowodzeń i pomyślności. Historia poruszała ważkie społecznie tematy – religii, narkomanii, rasizmu, biedy, alkoholizmu i wielu innych – by wszystkie z nich zwieńczyć happy endem i dydaktycznie poprawnym przesłaniem. I choć trudno zachować świeżość fabularną podobnego rodzaju dramatu familijnego przez tak długi czas, niech najlepiej świadczy o jakości tej produkcji fakt, że cieszyła się ona niezmiennie wysoką oglądalnością.

Jak zdobywano Dziki Zachód

Najbardziej znany i najlepiej oceniany western w historii telewizji. Powstały na podstawie filmu o tym samym tytule, zdecydowanie przebił pierwowzór niemal w każdym aspekcie – czy to jeśli chodzi o budowanie głębi bohaterów, czy o grę aktorską, czy wreszcie o samą narrację, prowadzenie opowieści.

Serial ma wszystko, czego trzeba westernowi: strzelaniny, wielką tragedię w tle, romans i silnie zarysowanych antagonistów. Bez dwóch zdań, pozycja obowiązkowa dla każdego fana westernów.

Ulice San Francisco

• 

Serial kryminalny, który zdefiniował ten gatunek na następne dekady. Niezwykle popularny nie tylko w rodzimym USA, ale także i w Polsce, stając się u nas chyba największym hitem lat 80. (tj. wtedy, gdy był nadawany w TVP).

Bohaterami produkcji jest dwóch policjantów wydziału zabójstw – Keller, znajdujący się na początku swojej kariery, mało doświadczony, choć niesamowicie zdolny mundurowy i jego mentor, porucznik Stone, znający  miasto San Francisco z wszystkimi jego pułapkami jak własną kieszeń. Co odcinek wsadzają kolejnych kryminalistów za kratki, powstrzymując ich nikczemne plany.

Serial jest gwiazdorsko obsadzony: w rolę Kellera wciela się Michael Douglas, dla którego jest to początek kariery uwieńczonej między innymi dwoma Oskarami, zaś jako porucznik Stone – Karl Malden, również bardzo utytułowany aktor, zdobywca Oskara.

Ziemia obiecana

Adaptacja serialowa powieści Władysława Reymonta o tym samym tytule, zrealizowana na podstawie jednego z najlepszych filmu Andrzeja Wajdy. Cóż, jest to po prostu klasyka polskiej kinematografii, świetnie zrealizowana i obsadzona przez jednych z najwybitniejszych polskich aktorów – między innymi Daniela Olbrychskiego, Wojciecha Pszoniaka czy Andrzeja Seweryna.

Akcja opowieści rozgrywa się w Łodzi końca XIX wieku, czasu dzikiego kapitalizmu, w żaden sposób nie uregulowanego prawnie. Trójka przyjaciół ze studiów, jako ludzie swojej epoki, planuje wykorzystać czas boomu industrialnego, bezwzględnie torując swoją drogę, by się wzbogacić i otworzyć własną fabrykę.

Podsumowanie – Najlepsze seriale lat 70.

Choć powyżej przedstawione seriale mają swoje lata, część z nich można nazwać wręcz zapomnianymi, twierdzę, że warto dać im szanse. Co dobitnie świadczy o ich jakości, do dziś na podstawie pomysłów narracyjnych tych produkcji budowane są kolejne obrazy filmowe.

---

Data aktualizacji: 2025-11-05T09:28:30.193Z

Wilkołaki nocy – The Pack (2023)

„Wilkołaki nocy” to mroczny serial fantasy z elementami horroru, który pojawił się na Prime Video w połowie 2023 roku. Produkcja osadzona jest w małym miasteczku stanu Maine, gdzie zaczynają dziać się niepokojące rzeczy – znikają ludzie, a nocą słychać wycie, którego nie da się przypisać żadnemu znanemu zwierzęciu. Grupa nastolatków odkrywa, że historia ich miasta sięga znacznie głębiej niż sądzili, a legendy o wilkołakach mogą być prawdą. W miarę rozwoju fabuły młodzi bohaterowie dziedziczą tajemnice swoich rodzin i wplątują się w pradawne konflikty między ludźmi a wilkołakami. Serial eksploruje tematy dojrzewania, tożsamości oraz siły wspólnoty w obliczu zagrożenia. Produkcja wyróżnia się atmosferą rodem z klasycznego horroru oraz świetnym połączeniem elementów nadprzyrodzonych z dramatem młodzieżowym. „The Pack” to również wizualna uczta – zdjęcia nocnych lasów, transformacje i efekty wizualne są na bardzo wysokim poziomie. Serial zyskał spore uznanie wśród miłośników współczesnych opowieści o wilkołakach i porównywany był nawet do kultowego „Teen Wolf”. Idealny wybór dla fanów tajemnicy i grozy.

Północna Mgła – Northern Mist (2022)

„Północna Mgła” to skandynawski, epicki serial fantasy wyprodukowany przez Netflixa, który ukazał się jesienią 2022 roku. Akcja osadzona jest w fikcyjnym, inspirowanym mitologią nordycką świecie, gdzie pradawne moce zaczynają się budzić, a losy ludzi wiążą się z istotami zza zasłony rzeczywistości. Bohaterką jest Freya – młoda wojowniczka, która po śmierci rodziny odkrywa, że posiada ukryte umiejętności przekazywane przez kobiety z jej rodu. Serial odważnie łączy elementy fantasy, thrillera i dramatu psychologicznego. Oprócz potyczek z lodowymi gigantami i wiedźmami mgły, opowiada o emocjonalnej podróży Freyi, która musi zmierzyć się z własnym przeznaczeniem oraz pytaniem, czym naprawdę jest potęga. Ma też wyraźne feministyczne przesłanie, pokazując kobiecą siłę i niezależność na tle brutalnej, patriarchalnej społeczności. Produkcja chwalona była za mroczny, gęsty klimat, niesamowitą scenografię i muzykę inspirowaną muzyką ludową północy. Dla fanów „Wiedźmina” czy „Wikingów” będzie to idealna propozycja łącząca skandynawską estetykę i głęboki storytelling.

Cień Smoka – Shadow of the Dragon (2024)

„Cień Smoka” to chińsko-amerykańska koprodukcja fantasy, która zadebiutowała na platformie HBO Max w 2024 roku i szybko zdobyła ogromną popularność na całym świecie. Serial opowiada o Mieście Pięciu Klanów, gdzie elitarni wojownicy wykorzystują pradawną magię smoków do utrzymania władzy. Gdy jeden z klanów próbuje podporządkować sobie resztę, rozpoczyna się brutalna walka o przetrwanie i odzyskanie równowagi.

Głównym bohaterem jest Shen – młody uczeń jednego z najbardziej szanowanych mistrzów magii smoków, który po zdradzie wewnątrz własnego klanu musi udać się na wygnanie i odnaleźć prawdę o swoim pochodzeniu. Serial łączy klasyczne schematy walki dobra ze złem z głębokim zanurzeniem w tradycyjnej kulturze i mitologii Wschodu. Walki są choreograficznie dopracowane, a kostiumy oraz scenografie zapierają dech w piersiach. „Cień Smoka” zebrał pozytywne recenzje zarówno za rozmach produkcyjny, jak i zróżnicowane, złożone postacie. To pozycja obowiązkowa dla fanów fantasy z nutą polityki, intrygi oraz mitów smoczych cywilizacji.

Nemirowie – The Blackbloods (2022)

„Nemirowie” to ciemna, brutalna opowieść fantasy osadzona w oryginalnym uniwersum, stworzona przez brytyjską stację Sky Atlantic. Serial debiutował we wrześniu 2022 roku i zaskoczył widzów rozbudowaną mitologią i intrygującymi postaciami. Tytułowi „czarnokrwiści” to półludzie obdarzeni pradawnymi mocami, których przez wieki prześladowano jako dzieci mroku. Główna bohaterka, Aelya, jest jedną z nich i żyje w ukryciu, próbując wieść normalne życie wśród zwykłych ludzi. Kiedy jednak rząd zaczyna polować na Nemirow, Aelya musi wykorzystać swoje zdolności, by przetrwać i zebrać podobnych sobie, zanim zostaną wybici do ostatniego. Wątek osobistej walki łączy się z epicką narracją o wojnie, zdradzie i tajemniczej Przysiędze Zakazanej Krwi. Serial zachwyca mroczną, baśniową oprawą, przypominającą połączenie „Ciemnych Materii” i „Gry o Tron”. Porusza też tematy takie jak marginalizacja, lęk przed innością i poszukiwanie własnego miejsca w świecie. Wciągający i poruszający, idealny dla dorosłych fanów poważniejszego fantasy.

Dzieci Światła – Children of the Light (2023)

„Dzieci Światła” to amerykański serial fantasy, który zadebiutował latem 2023 roku na platformie Apple TV+. Twórcy postawili na klimat baśni i magii, jednak z dojrzałym podejściem do postaci i ich ewolucji. Produkcja oparta jest na oryginalnym scenariuszu, nie adaptuje żadnej książki, co w świecie fantasy bywa rzadkością. Fabuła koncentruje się na grupie dzieci, które rodzą się ze znakiem Światła – tajemniczą aurą, umożliwiającą wpływ na rzeczywistość. Każde z nich jest inne i reprezentuje inny aspekt światła: nadzieję, prawdę, ochronę, gniew, odkupienie. Serial pokazuje ich dorastanie i próby odnalezienia się w społeczeństwie, które obawia się ich mocy. W tle toczy się konflikt ze starożytnym zakonem cieni, który chce przejąć kontrolę nad Światłem. „Dzieci Światła” to wizualna uczta, pełna efektów specjalnych i nastrojowej muzyki. Znakomicie sprawdza się jako opowieść inicjacyjna z elementami metafory popkulturowej. Świetny wybór dla fanów bardziej filozoficznej fantasy, takiej jak „His Dark Materials” czy „Sense8”.

Pieśń z popiołu – Song from Ashes (2024)

„Pieśń z popiołu” to wyjątkowy serial fantasy, który zadebiutował na platformie Disney+ wiosną 2024 roku. To historia o żyjącej w magicznym świecie bardce, która przez swoją pieśń potrafi przywoływać wspomnienia, ukryte prawdy i emocje. W królestwie, gdzie muzyka została zakazana po upadku ostatniego imperium, jej dar staje się zarówno błogosławieństwem, jak i przekleństwem. Serial skupia się na autentycznych, emocjonalnych relacjach bohaterki z innymi postaciami: zbuntowanym rycerzem, ociemniałą kapłanką oraz złodziejką, która szuka odkupienia. „Song from Ashes” nie unika trudnych tematów – porusza kwestie traumy, pamięci i utraty tożsamości. Forma pieśni staje się tu narzędziem leczenia i rebelii przeciwko władzy. Disney postawił na artystyczną wizję – zdjęcia są stylizowane na malarstwo klasyczne, a ścieżka dźwiękowa tworzona przez kompozytorkę Imogen Heap zyskuje status ikonowy. Serial zyskał lojalną bazę fanów i jest chwalony za odwagę w opowiadaniu historii fantasy przez pryzmat emocji zamiast tylko wielkich bitew.